Wat draag jij allemaal op je schouders?

Draag jij meer dan van jou is?

We staan ermee op en we gaan ermee naar bed, ons lichaam.

En hoe druk ons hoofd ook is, hoe vaak we signalen proberen te negeren of weg te redeneren, het lichaam blijft praten. De hele dag door via bijvoorbeeld:

• spanning
• vermoeidheid
• energie
• beweging

 

De vraag is: nemen we een moment om te luisteren? In de maatschappij waarin we leven, is dat niet vanzelfsprekend. We leren vooral om door te gaan, op te lossen, verantwoordelijkheid te nemen, meer te ‘moeten’ doen.

En juist dat alles zie ik vaak terug in het lichaam. Vooral in de schouders.

“Je schouders eronder zetten”

Het is een uitspraak die we allemaal kennen. En misschien is het niet voor niets dat die uitspraak juist over schouders gaat.

 

In mijn lessen of individuele sessies zie ik het regelmatig gebeuren.

Op het moment dat iemand het vertrouwen in zichzelf even kwijt is, gebeurt er vaak iets subtiels.

• De ademhaling verandert.
• De beweging wordt minder vrij.
• En de schouders trekken iets op.

Soms nauwelijks zichtbaar of juist heel duidelijk. Beiden zijn in ieder geval voelbaar.

Het lichaam volgt de gedachte:

• “Laat mij het maar overnemen.”
• “Ik moet dit dragen.”
• “Ik moet dit oplossen.”
• “Ik mag niet opgeven.”

Deze gedachten zijn voel- en zichtbaar in en aan het lijf. Het bijzondere is dat veel mensen dit vaak niet meer opmerken. Hun schouders staan al zo lang “aan”, dat het normaal is geworden.

 

Wanneer verantwoordelijkheid een gewoonte wordt

Verantwoordelijkheid nemen is een prachtige eigenschap. Het helpt ons om voor onszelf te zorgen,  afspraken na te komen. betrokken te zijn bij anderen.

Soms ontstaat er iets anders. Dan verschuift er meer verantwoordelijkheid naar jezelf.

• Je voelt je verantwoordelijk voor de stemming van een ander.
• Voor het welzijn van een ander.
• Voor het oplossen van problemen die eigenlijk niet van jou zijn.
• Voor het voorkomen van teleurstelling.
• Voor het bewaren van de vrede.
• Voor het draaiende houden van alles en iedereen.

 

Vaak gebeurt dat zonder dat je het bewust doorhebt. Je zenuwstelsel heeft ergens geleerd:

“Als ik het niet oplos, wordt het onveilig.” Anders gezegd “Als ik meer verantwoording ga dragen houd ik het zo veilig mogelijk.”

Wat je zenuwstelsel daarmee te maken heeft?

Veel mensen denken dat gespannen schouders vooral een lichamelijk probleem zijn. Terwijl die schouders iets vertellen over de staat van het zenuwstelsel.

Een zenuwstelsel dat alert is, voorbereid wil zijn, controle probeert te houden en voortdurend scant of alles nog wel oke genoeg is.

Wanneer een systeem veiligheid ervaart, ontstaat er vanzelf meer ruimte.

• De ademhaling verandert en krijgt ruimte om te zakken
• De spieren ontspannen net iets meer
• Het lichaam kan loslaten.

 

Misschien is de vraag daarom niet:

“Waarom heb ik gespannen schouders?” Maar: “Wat probeer ik hier te dragen?”

En nog een stapje verder: “Is dat eigenlijk wel van mij?”

 

Dat kunnen confronterende vragen zijn. Confronterend omdat, meer verantwoordelijkheid op je nemen dan nodig, ook te maken heeft met alles onder controle willen houden. En de behoefte voor controle daar schuilt iets wezenlijks onder. Angst dat het mis kan gaan.

Velen van ons ontdekken dat ze niet alleen hun eigen verantwoordelijkheid dragen. Maar ook die van hun:

• partner
• kinderen
• ouders
• collega’s
• klanten
• omgeving

 

En als dragen van verantwoordelijkheid te veel uit balans raakt zal je lichaam protesteren. De draaglast is groter geworden dan de draagkracht. Je hoeft niet de hele wereld op je schouders te dragen.

 

Een kleine oefening

Neem vandaag eens een moment om stil te staan en te ervaren:

Hoe is het bij je schouders? Wat merk je daar op? Leunen ze wat meer naar voren, achteren of zijn ze iets opgetrokken? En als je nu zit terwijl je dit leest, kan je de stoel opmerken onder je zitvlak? En hoe zou het zijn om wat meer te mogen leunen tegen de rugleuning aan.

Als ik je nu zou vragen, hoe is het nu bij je schouders? Welke kleine verandering zou er dan zijn voor je?

Ook in audio-vorm:

 

Nog een ‘laag’ verder: Wat draag je op dit moment dat eigenlijk niet van jouw is?

 

Je hoeft het antwoord niet direct te weten. Verandering kan ook beginnen met simpelweg opmerken en horen wat je lichaam je al die tijd al probeert te vertellen.