Spiegelbeeld vertel eens even, serie 3

Spiegelbeeld vertel eens even, serie 3

Ik borduur verder:

In mijn vorige berichten heb ik voornamelijk je spiegelbeeld ingezet en een van onze zintuigen; de ogen. Ik wil je nu graag uitnodigen om wat je ziet met je ogen eens op te merken in je lijf.

En nu kan het zijn dat je hier direct over na gaat denken; je ogen kijken omhoog en het brein wordt actief. ……

Laat mij je meenemen:

Kom weer eens staan voor je spiegel, laten we dan beginnen bij de grond:

• Wat merk je op bij je voeten, is er een verschil met druk onder beide voeten?
• En hoe is het bij je kuiten?
• Wat merk je bij je heupen en bekken, is daar ruimte of voelt het wat samengetrokken?
• Welke sensaties zijn er langs je wervelkolom, voelt het misschien warm of koel, lang of juist wat meer in elkaar gedoken?
• En welke lichaamssignalen zijn er bij je schouders, misschien een tinteling of merk je niets op? Er is geen goed en fout!
• Hoe voelt het in je gezicht? Voelt je gezicht zacht, of juist wat meer gespannen en waar in je gezicht is dat voelbaar? Zit er lichte druk op je kaken of voelt het los?

Neem je tijd.

Er is geen goed of fout en het is ook geen afvinklijstje. Puur alleen opmerken zonder dat je een waarde eraan hangt of er een verhaal aan koppelt.

Welke micro veranderingen zijn er ontstaan ten opzichte van zoveel minuten geleden voordat je hieraan begon?

Ons Zenuwstelsel oriënteert en organiseert zich constant ook zonder dat we iets bewust opmerken.

Verandering begint met opmerken.

Wanneer je een sensatie in je lichaam waarneemt en daar even bij kunt blijven, geef je je zenuwstelsel de ruimte om te doen waar het van nature voor gemaakt is: oriënteren, voelen en zelf in bewegen komen.

Vertragen betekent niet dat je iets moet oplossen, veranderen of fixen. Het betekent simpelweg opmerken wat er is, en daar met aandacht bij aanwezig blijven.

Juist in die ruimte kan er iets verschuiven.

Je zenuwstelsel krijgt de kans om te onderzoeken: Wat gebeurt er nu? Ben ik veilig? Wat heb ik nodig?

Wanneer het systeem zelf in beweging mag komen, ontstaat er een belichaamde ervaring. Je begrijpt dan niet alleen met je hoofd wat er gebeurt, maar je voelt het ook in je lichaam. En echte verandering ontstaat niet door meer te denken, we door te ervaren.

Daarom is opmerken zo belangrijk.

Je leert de subtiele signalen van je lichaam herkennen voordat ze uitgroeien tot spanning, overbelasting of klachten.

Wanneer je zenuwstelsel voldoende veiligheid ervaart, komt er meer ruimte voor het ervaren van rust, verbinding en betrokkenheid. Je voelt je verbonden met anderen en met je omgeving, zonder het contact met jezelf te verliezen.

Verandering ontstaat dus niet doordat je jezelf aanstuurt vanuit je hoofd. Verandering ontstaat wanneer je zenuwstelsel zich veilig genoeg voelt om zelf weer in beweging te komen. En dit proces ontstaat door eerst te vertragen. Rennend om als eerste over de finish te komen kan ik ook niet bezig zijn met hoe het op dat moment echt met mij is, want mijn focus ligt bij de finish.

Wanneer jouw zenuwstelsel veiligheid kan ervaren, gebeurt er iets moois. Er komt ruimte om:

– spanning te ontladen; loslaten van spierspanning

– je te uiten; bijvoorbeeld grenzen aangeven in woorden

– te  doen en handelen vanuit rust en vertrouwen

– niet te doen; geen please-gedrag of perfectionistische gedragspatronen

– interactie aan te gaan vanuit rust en vertrouwen

O ja! Opmerken dat je geen beweging opmerkt of een verstilling kan ook. En ook dit is belangrijke informatie.